سعدی - گلستان - باب دوم در اخلاق درویشان - حکایت شماره ۱

یکی از بزرگان گفت پارسایی(=خدا ترس) را :
چه گویی در حق فلان عابد(=زاهد) که دیگران در حق وی به طعنه سخن ها گفته اند؟
 گفت: بر ظاهرش عیب نمی بینم و در باطنش غیب نمی دانم(=راز درونش را نمی دانم ) .
هر که را ، جامه پارسا، بینی
 پارسا دان و نیکمرد انگار
 ور ندانی که در نهانش چیست
 محتسب را درون خانه چه کار؟
سعدی - گلستان - باب دوم در اخلاق درویشان - حکایت شماره ۱
/ 0 نظر / 17 بازدید