سعدی - گلستان - باب دوم در اخلاق درویشان - حکایت شماره ۲۹

ابوهریره(=یکی از اصحاب پیامبر)  رضی الله عنه هر روز به خدمت مصطفی صلی الله علیه آمدی. گفت:
یا اباهریره زُرنی غبًّا تَزْدَد حُبّا (=یک روز در میان مرا دیدار کن تا بر دوستداری بیافزایی)
 هر روز میا تا محبت زیادت شود.  صاحب دلی را گفتند: بدین خوبی که آفتابست، نشنیده ایم که کس او را دوست گرفته است و عشق آورده. گفت:برای آنکه هر روز می توان دید مگر در زمستان که محجوبست(=در پرده نهان داشته) و محبوب.
به دیدار مردم شدن عیب نیست 
ولیکن نه چندان که گویند: بس
 اگر خویشتن را ملامت کنی
ملامت نباید شنیدت ز کس
سعدی - گلستان - باب دوم در اخلاق درویشان - حکایت شماره ۲۹
/ 0 نظر / 8 بازدید