سعدی - گلستان - باب دوم در اخلاق درویشان - حکایت شماره ۲۵

یکی را از مشایخ شام پرسیدند از حقیقت تصوف؛ گفت: پیش ازین طایفه ای در جهان بودند به صورت پریشان و به معنی جمع؛ اکنون جماعتی هستند به صورت جمع و به معنی پریشان(=امروزه فرقه ای هستند که در ظاهر حال فراهم آمده و در باطن پریشان اند.)
چو هر ساعت از تو به جایی رود دل
به تنهایی اندر، صفایی نبینی
ورت جاه و مالست و زرع و تجارت
 چو دل با خدایست خلوت نشینی
سعدی - گلستان - باب دوم در اخلاق درویشان - حکایت شماره ۲۵
/ 0 نظر / 21 بازدید